Pencerenin her iki tarafı. Acaba neresinden bakarsam hayatım değişir diye düşünüyorum şimdi...O uyanmadan bulduğum son puzzle parçasını yerine takmak ve çözmek istiyorum bütün düğümlerini hayatımın.
En kötülerini ayıklamak istiyorum gecelerin, gündüze katık yapmalıyım diğerlerini, sevdiğim yemekleri, kaç beden giydiğimi yazmalıyım bir kenara, hangi şarkıları sevdiğimi söylemeliyim yeniden, saçlarımı uzatmalı mıyım kestirmeli miyim, bunu sormalıyım aklıma geldiği ilk anda, hatta sağ en arkadaki dişimin çürük olduğunu bilmeliki gecenin bir yarısı uyandırdığımda onu, telaşlanmamalı. Yazmalıyım bir kenara arkadaşlarımın listesini, güvenmeli bana, ondan başkasına göz koymayacağımı bilmeli. En çok maviyi severim ben, üzerindeki elbisede bu rengi gördüğümde heyecanlanacağımı tahmin edip bütün elbiselerinde mavi olmalı, beni beklemeli hayatın tüm güzelliklerini birlikte yaşayabilmek için. Seyrettiği dizide ağlamalı isterse, esas oğlanla esas kıza benzetmeli bizi, bir ayrılıp bir barışan ama hep birbirini seven iki insan çizmeli resimlerinde, bir evin içinde kalmalı, ilk bana söylemeli ilk benimle konuşmalı her şeyi. Ne olursa olsun söylemeli bana düşündüklerini kırılacağımı bilse de…
Hiç beklemediğim an karşıma çıkmalı, ne çektiğim acıları, ne yürüdüğüm çölü, ne de ıslandığım yağmuru geri getirmeli bana...
|
